Sonunda Hüseyin Dedemin deyimiyle " çok tatlı bişey" olduysam da dayanamayıp kurumayan boyayı yüzümden sildim. Sonuç Şekil 1A daki gibiydi.. Ama annem ve babama göre gayet tatlıydım...
şekil 1A
ŞAMPİYON BENNNN....
Bu da benim Dünya Bisiklet Şampiyonasına katılmadan az önceki halim... Az biraz şaşkınım ama şapkam ve süper gözlüklerimle bu işinde üstesinden geleceğime eminim.... Evde az antreman yapmadım sonuçta... Şapkanın yanından sarkan ip ne diye sormayın sakın. O çok önemli bir aksesuar. Dinlenmek için şapkamı kafamdan çıkardığımda şapkayı bir türlü bisikletime takamıyordum. Canım babacımda benim için bu aksesuarı geliştidi. Onunla şapkamı bisikletin koluna rahatlıkla takabiliyorum artık. Ve endişelenmeden molalarımda Sponge Bob' u veya Jimmy Neutron'u izleyebiliyorummm....
Bu karede bisikletimin üzerinde oturduğum detayı gözden kaçabilir... Dikkatinizi çekmek istedim ;))



1 yorum:
Ibrahim Erencim masallah sana, o boyayi cizdirene kadar durman bile buyuk basari, cok seker olmussun yerim o elmacik yanaklarindan..
Yorum Gönder