Hafta sonu aniden, hatta nerdeyse apar topar denilebiliecek bir hızla ameliyat oldum. Şimdi sorsanız nasıldı diye? Valla ben de pek birşey anlayamadım derim. Herşey çok hızlı gelişti. Cumartesi sabahı normal bir hafta sonu sabahı gibi başladı. Annecimle babamı uğurladık. ( Güya o bize vuu vuuuyla miymiy almaya gitmişti.) Anneannemde güzelce kahvaltımızı da yapmıştık. Daha sonra da sanki gezmeye gidecekmişiz gibi giyinip süslenmiştim. Sonra ne olduysa birden kendimi hastanede buldum. Daha kimsecikler dokunmamıştı bana, halimden çok olmasada memnundum. Hemşire abalalar içeri girdikten sonra ne olduysa oldu. Beni aldılar, ameliyathaneye götürdüler. Bağırdıysam da , ağladıysam da kar etmedi. Kendime geldiğimde çok geçti. Ameliye olmuştum bile hatta narkozdan uyanamadığım için bağırarak ağlıyordum . Sonra uyuttu babacim beni de rahatladım. Anneannecimde ben uyurken dıldıl almış ,tren almış, vuu vuuu almış. Sonra uyanıp oyuncakları görünce hiç ağlamadım. Şimdi daha iyiyim. Aslında çok da zor değilmiş yawww. Resimlerden de o günün seyrini anlayabilirsiniz.
1 yorum:
çok geçmiş olsun bir tanem hiç anlamadan olup bittiğine sevindik kendine çok iyi bak seni seven burda çook insanlar var bunu unutma emir alpde geçmiş olsun diyor teyzen sevinç
Yorum Gönder