ahhhh.. ahhhh.. nerde o günler ... anneannemin elinden dondurma yediğim .... serin ve rahat kıyafetler giydiğim ....
şimdi neymiş havalar serinmiş... kalın kalın giydiriyorlar, dışarı çıkarmak istemiyorlar beni. ama ben ne yapıp edip parka inmeyi başarıyorum. kaymayı çok seviyorum .Hem artık kendim tırmanabiliyorum da kaykaya yaaaa...
bu da benim biricik day-dayım ... canım dayıcım çok özledim seni. keşke bir an önce gelsen de birlikte oynasak . ben de büyüyünce askere gitcem...benim için de diyecekler "o şimdi asker" ....
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder