Bu benim ikinci ramazanım ailemle birlikte. Ramazanı çok sevdim ben. İftar için anneannem güzel sofralar hazırlıyor...Hep birlikte masaya oturup dua ediyoruz, akşam ezanının okunmasını sabırla bekliyoruz. Bende oruçluymuşum gibi yapıyorum ( ama büyüyünce tutcam ben de oruç). Sonra ezan okunuyor ve besmeleyle açılıyor oruçlar, kalpler dualarla ve mutlulukla dolup taşıyor. Bi de yemeğin ucunu kaçırmasalar... Sonra çok şiştik diye benimle oynamıyorlar.
Neyseki annem çok yemiyor ve babamlar terafiye gidince benimle onayabiliyor..
Ben çok yaramaz olduğum için annem beni kucağında tutmakta baya bi zorlanıyor. Neyse anneciğim idare et. Ben büyüyünce hem çok uslu bir çocuk olcam, hem de eğer sen çok kilo almazsan ihtiyaç halinde seni kucağımda ben taşıycam ;)
Tabiki babam annem kadar zorlanmıyor. O çok güçlü. Ben nekadar sıkı hamleler yapsam da, o prim vermiyor yaramazlıklarıma. hemen sıkıca tutuyor beni.
Ben de babam kadar güçlü olmak istiyorum...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder